خواهان کسی باش که خواهان تو باشد

خواهی که جهان در کف اقبال تو باشد

آغاز کسی باش که پایان تو باشد

امروز ۴ فروردین دومین سالگرد تباهی زندگی منه.

البته به قول مامانم که میگه خودت کردی که لعنت بر خودت باد....... نمیدونم چی بگم چون خود کرده را تدبیر نیست.

خب بگذریم... لحظه ی سال تحویل خوبی داشتم بهد از اینکه موهای مبارک رو براشینگ جانانه نومودم به کانون گرم خانواده که تشکیل شده بود از دو تا داداشی و خانوماشون و داداش آخری و آجی مو خشنگه و سه تا بچه هاش و مامانی گلم پیوستم. آقا ما رو بگی رفته تو حس امام رضا و داشتیم دعا میکردیم( تی وی داشت نشون میداد) که یهو دیدیم موچ موچیمون میکنن که فهمیدیم سال رو دادان تحویل یکی دیگه و ما نبودیم سال رو تحویل بگیریم. آقا همین که مامان اینا سال روتحویل گرفتن دیدیم صدای زنگ در میاد بوق بوق (زنگ ما اینجوریه) بهله دیگه در رو بازیدیم و دیدیم که آقای ما اومده یه لحظه یه حس بدی بهم دست داد.... خو دیگه اونم عیدو تبریک گفت و ما هم دو تا عقد دعوت بودیم یکیش خواهر زن داداشم بود که نرفتیم ولی اون یکیه پسرٍ دختر عمه ی زن داداشم بود که رفتیم.... خولاصه ما از ساعت ۴ رفتیم عقد و کلی بزن و برقص و خنده بازار و اینا و تا ساعت ۵/۱۰  و خسته و کوفیده برگشتیم که دیدیم آخامون رفته. بهدشم جلسه ی نقد و بررسی مراسم رو داشتیم و لالا.

خو دیگه فرداشم  تا لنگ ظهر خواب بودم و بهدشم رفتم خونه آجی مو خشنگه و شب هم نیومدم منزل و خیلی از خودمون خنده در وکردیم و اینا.

دیروز از هم از ساعت ۱ آخامون اومد اینجا و ناهار خوردیم و یک کلمه هم نحرفیدیم و بهدشم من اومد دُرونِ اتاق مبارک لالا کردم تا ساعت ۵ که وقتی بیدار شدم اخامون داشت میرفت.

امروز هم از صبح اتفاق خاصی نیفتاده و فقط سالگرد عقدمونه که اصلا واسم مهم نیست.

تازه مهمونی هم نمیرم هر کسی هم میاد خونمون من از تو اتاقم بیرونم نمیرم.

غمگین نوشت: سمیرای گلم منو ببخش که نتونستم بیام پیشت.

پ ن : نظرا رو تاییدی کردم و نظرات بیخودی رو تایید نمیکنم. یعنی اول بخونین بعد نظر بدین. آندرستند؟